Lectio divina – modlitwa Słowem Bożym

Refleksja nad lectio divino, jak i oczywiście jej praktyka, została szczególnie rozwinięta przez pewne tradycje monastyczne.

Według jednej z nich, my, mnisi, widzimy w Piśmie Świętym żyjący organizm, niemal osobę, która domaga się od nas wyjaśnień. Tak jak przy spotkaniu osoby stawiamy jej pytania i oczekujemy odpowiedzi, tak też czynimy z Pismem Świętym. Od chwili, kiedy jest ono żywe, odpowiedzi przez nie dawane są zawsze odpowiedziami żyjącej osoby.  Zatem nasza relacja do Biblii jest natury osobistej, angażująca a nie abstrakcyjna i z dystansem, „naukowa”. Wynika stąd, że im bardziej przywiązujemy się do Pisma Świętego, tym bardziej wierzymy w możliwość  zrozumienia jego głębokiego znaczenia , jego duszy. W rozumieniu biblijnym najpełniej poznaje się osobę , gdy się  z nią jednoczy. W miarę jak staję się , by tak rzec, krewnym drugiego człowieka, łącząc się  z jego myślami, troskami, życiem, dochodzę do głębszego jego zrozumienia”

Innocenzo Gargano, Lectio divina wprowadzenie,  Kraków 2001, s. 11.

Katarzyna Papiernik