Bieszczadzkie szlaki. Tarnica – Bukowe Berdo – Muczne, Pszczeliny (video)

Bukowe Berdo

Bukowe Berdo   

Moja ulubiona trasa w Bieszczadach to przejście z Wołosatego, przez Tarnicę Bukowe Berdo to jedna z najpiękniejszych gór w Bieszczadach. Samo Bukowe Berdo jest częścią gniazda Tarnicy i Halicza. Posiada trzy kulminacje o wysokości: 1201, 1238 oraz 1311 m n.p.m., a Szczytowe partie zajmuje połonina.

Położenie Bukowego Berda

Bukowe Berdo na południowy-zachód opada bezpośrednio do doliny Terebowca, natomiast północne i pn.-wsch. zbocza przechodzą w rozczłonkowane grzbiety m.in. Obnogi (1081 m n.p.m.), Grandysowej Czuby (1026 m n.p.m.) i Mucznego (861 m n.p.m.).

Ze szczytu Bukowego Berda rozciąga się bardzo ciekawy widok na wiele pobliskich pasm górskich.  Z jednej strony mamy widok na dolinę Roztoki, Obniżenie Górnego Sanu czyli worek bieszczadzki, a za nim Beskidy Skolskie, bliżej Wołowy Garb, Kopę Bukowską, Halicz, Kińczyk Bukowski, Rozsypaniec, Bieszczady Wschodnie, Krzemień,  a z drugiej na Połoniny Caryńska i Wetlińską, Dwernik-Kamień, Magurę Stuposiańską, Widełki, Kosowiec, Otryt.

Szlaki biegnące przez Bukowe Berdo

Grzbietem (z ominięciem wierzchołka 1238 m n.p.m.) wiedzie:

  • niebieski szlak turystyczny na odcinku Otryt – Wołosate, z którym na północny zachód od kulminacji 1201 m n.p.m. łączy się
  • żółty szlak z  Mucznego .
  • szlak turystyczny niebieski niebieski na odcinku Pszczeliny-Widełki – Bukowe Berdo – Krzemień (czasy przejścia do wierzchołka 1311 m n.p.m.):
    • z Pszczelin-Widełek 3.45 h
    • z Krzemienia 0.20 h

    szlak turystyczny żółtyMuczne – wierzchołek 1201 m:

    • z Mucznego 1.15 h, na szczyt 1311 m dalej niebieskim szlakiem ok. 1 h.

Geologia Bukowego Berda

Skały tworzące ten masyw należą do warstw krośnieńskich dolnych fliszu karpackiego. Wykształcone są w postaci naprzemianległych warstw twardych piaskowców otryckich (występuje tu pięć głównych pakietów) przełożonych tzw. fliszem drobno rytmicznym (utworzonym głównie z warstw miękkich łupków ilastych). Osiągają one 1200 m miąższości.

Właśnie w tych warstwach wykształciły się różnorodne formy skalne występujące w partiach grzbietowych. na przestrzeni około 2 km ciągną się nieprzerwanie ostańce skalne zwane w geomorfologii skałkami rezydualnymi.Są one ustawione pod kątem 30-40 stopni do powierzchni i nachylone w kierunku południowo-zachodnim.

Nazwa Bukowe Berdo

Na samym szlaku obecność ostańców skalnych dodaje bardzo malowniczości tej wł Berdo to wg Krukara to ” jeden z najczęściej występujących toponimów wysokiej części Bieszczadów. Pochodzi od prasłowiańskiego br’do góra, pagórek, tu oznacza stromą górę, przepaść.”

Roślinność Bukowego Berda

Szczyt Bukowego Berda zajmuje rozległa, rozciągająca się na kilka kilometrów połonina.

Partie grzbietowe poniżej połoniny masowo porasta krzewiasta forma jarzębiny, co szczególnie efektownie wygląda jesienią, gdy dojrzeją na czerwono jej owoce. Znajdujemy tutaj również ciekawa florę. Występuje tutaj m.in. kilka bardzo rzadkich gatunków: groszek wschodniokarpacki, dzwonek szerokolistny, turzyca dacka, turzyca skalna, zaraza macierzankowa.

źr. wikipedia, źr. L. B. Piściuk, Bukowe Berdo, grupabieszczady.pl.

 

Katarzyna Papiernik